Palácio Nacional de Sintra znajduje się w starym mieście Sintry, u podnóża gór Sintra – nie mylić z żółto-czerwonym Pałacem Pena, który góruje na wzgórzu. Była to letnia rezydencja królewska nieprzerwanie od XII wieku do 1910 roku, co czyni go najdłużej używanym pałacem królewskim w Portugalii. Zatrzymywał się tu każdy król Portugalii; urodziła się tu Katarzyna Bragança.
Architektonicznie jest to warstwowa struktura – mauretańskie fundamenty sprzed chrześcijańskiego podboju, rdzeń zbudowany przez Jana I w XIV wieku oraz znaczącą rozbudowę przez Manuela I na początku XVI wieku. Efektem jest zdumiewająca mieszanka: azulejos w stylu mudéjar starsze niż cokolwiek zachowanego w Hiszpanii, gotyckie sklepienia, manuelińskie okna oraz jedyne zachowane malowane stropy średniowiecznego dworu portugalskiego (Sala Łabędzi z 27 złotymi koronami na łabędziach, Sala Srok ze 136 ptakami na suficie).
Podwójne stożkowe kominy to XIV-wieczne rozwiązanie przemysłowej kuchni do wyżywienia dworu – wentylują parę trzykondygnacyjnych kuchni wystarczająco dużych, by piec całe woły. Stały się sylwetką Sintry: widać je z okna pociągu podczas dojazdu z Lizbony.